در ميان هر سه نفرى كه بعدازظهرها براى ورزش به پارك مى روند، يك نفر از آنها تلاش مى كند تا با انجام ورزش هاى سخت خود را به وزن ايده آل برساند. ولى آيا واقعاً چنين ورزش هايى مى تواند فرد را در دستيابى به تناسب اندام كمك كند؟ اگر ورزش هاى سخت مى تواند فرد را به وضعيت مطلوب بدنى برساند، پس چرا بسيارى از افراد از اين شكايت دارند كه پس از دويدن طولانى و عرق كردن حسابى دوباره فردا صبح سر وزن اوليه مان هستيم و انگار نه انگار كه روز قبل دو كيلومتر دويديم.در انجام فعاليت هاى ورزشى توجه به ميزان ساعت و شدت ورزش از اهميت ويژه اى برخوردار است. اين طرز تفكر كه براى لاغر شدن بايد چنان ورزش كرد كه عرق از تمام نقاط بدنمان سرازير شود يك باور قديمى و غلط است كه در بسيارى از موارد ديده شده نه تنها فرد را به وزن دلخواه نمى رساند كه گاه منجر به افزايش دو برابر وزن مى شود! گرچه افزايش فعاليت بدنى سبب افزايش دفع انرژى شده و با ايجاد تغيير منفى در تعادل انرژى نقش بسزايى در رسيدن به وزن ايده آل دارد ولى انجام فعاليت هايى كه بسيار هلاكت بار هستند بسيار ديده شده كه نتيجه معكوس خواهد داشت.
ميزان كالرى كه در يك مايل پياده روى (هر مايل معادل ۱۶۰۹ متر است) سوزانده مى شود درست برابر همان قدر كالرى است كه در هنگام دويدن مى سوزد. با اين تفاوت كه پس از دويدن بدن انرژى مفيد خود را از دست مى دهد ضمن اينكه كربوهيدرات سوخته مى شود نه چربى. در انجام ورزشى هايى كه از شدت بالا برخوردارند نظير دويدن و پياده روى تند ذخاير چربى از بين نمى رود، بلكه كربوهيدرات ها كه به صورت گلوكز در بافت ها و گليكوژن در كبد يافت مى شود در همان فاز سريع فعاليت فيزيكى سوخته مى شود. در انجام ورزش هاى سنگين با شدت بسيار متابوليسم هوازى سلول ها به دليل كمبود خون رسانى و يا اكسيژن رسانى ريوى و خونى به بى هوازى تبديل شده و همراه با توليد لاكتات در بدن منجر به خستگى و گرفتگى (كرامپ) عضلانى مى شود. در اين حالت شخص بسيار بى حال و گرسنه شده و تمايل بيشترى به خوردن غذا از خود نشان مى دهد.
اگر هم چنين نكند با خوردن وعده هاى معمولى غذايى خواهد توانست همان مقدار قند از دست رفته را به بدن برگرداند. چه بسا كه اين مقدار پس از برگشت از پياده  روى تند دو برابر بيشتر از گذشته باشد.
بر طبق توصيه كالج آمريكا ورزشى مناسب است كه شدت آن بر حسب ضربان قلب ماكزيمم باشد. (به عبارت ديگر آرام و پيوسته صورت گيرد) شدت ورزش از كم كردن سن فرد از عدد ۲۲۰ به دست مى آيد. اگر شما ۴۰ساله هستيد، ماكزيمم ضربان قلب تان ۱۸۰ است. بديهى است كه با انجام ورزش در چنين حد ماكزيممى سريعاً خسته مى شويد. كالج فوق توصيه مى كند ورزش بايد بين ۶۰ تا ۹۰ درصد ماكزيمم ضربان قلب انجام شود. بنابراين اين فرد ۴۰ ساله بايد ورزش را با شدتى بين ۱۰۸ (۶۰/۰ ضربدر ۱۸۰) و ۱۶۲ (۹۰/۰ ضربدر ۱۸۰) در دقيقه انجام دهد. اين درصد براى افراد غيرورزشكار بين ۶۰ تا ۷۵ درصد است. البته فراموش نكنيد كه اين مطلب تنها در افراد سالم صدق مى كند. در صورت ابتلا به هرگونه بيمارى عروق كرنر ابتدا با پزشك تان مشورت كنيد.