اختلال
انگیختگی جنسی نوعی انحراف پزشکی است که می تواند در طول هر زمان
از چرخه جنسی (تمایل، برانگیختگی، ارگاسم، و بازگشتن به مرحله
اولیه) به وقوع بپیوندد که این امر می تواند رضایت جنسی مطلوب در
حین فعالیت جنسی را کاهش دهد. فردی که دچار یک چنین اختلالی باشد،
به برقراری رابطه جنسی تمایل دارد، اما مشکلاتی را در زمینه
برقراری رابطه جنسی احساس می کند و متاسفانه در تحریک شدن برای
ادامه کار دچار مشکل می شود.
این
اختلال پیش تر به عنوان تمایل پایین در خانم ها و سستی در آقایون
نام گرفته بود، اما این روزها با پیشرفت علم این مشکل را به این
صورت مورد بررسی قرار نمی دهند. ضعف جنسی اکنون به عنوان عدم
قابلیت نعوذ شناخته شده و سرد مزاجی در حال حاضر به عنوان مشکل در
زمینه برانگیختگی و اشتیاق و اضطراب معنا پیدا می کند.
هم
برای آقایون و هم برای خانم ها این شرایط می تواند نوعی بیزاری و
یا عدم تمایل به برقراری رابطه جنسی ایجاد نماید. در آقایون این
ناتوانی سبب عدم توانایی در نگه داشتن نعوذ و حفظ آن و لذت نبردن
تمام و کمال در حین برقراری رابطه جنسی تعریف می شود. در خانم ها
هم این اختلال همرا با کاهش میزان ترشح مایع روان کننده برای ادامه
نزدیکی می باشد.
ملاحظات
ضعف
جنسی موقتی به طور تقریبی در حدود 50% از مردان اتفاق می افتد و
ضعف جنسی مزمن از هر 8 نفر یک نفر را به خود مبتلا می سازد که این
نوع اختلالات با بالا رفتن سن در آقایون افزایش پیدا می کند. در
امریکا بین 20 تا 30 میلیون مرد به این بیماری مبتلا می باشند. در
حدود 52 درصد از آقایون بین 40 تا 70 سال هم حدود متفاوتی از کم
کاری و یا عدم توانایی در حفظ نعوذ را شاهد هستند.
ضعف
جنسی را می توان در دو گروه اولیه و ثانویه طبقه بندی نمود.
آقایونی که دارای ضعف جنسی اولیه می باشند، هیچ گاه آنقدر نعوذ نمی
شوند که بتوانند رابطه جنسی برقرار کنند. در ضعف جنسی نوع دوم،
حالت نعوذ پس از یک دوره نرمال از بین می رود. این امر به طور مکرر
اتفاق می افتد بجز مواقعی که بیماری و یا جراحت خاصی صورت بپذیرد.
راه
درمان ضعف جنسی نوع دوم قدری راحت تر است چراکه بیمارن قبلاً تجربه
عملکرد عادی آلت را داشته اند.
برای
نعوذ چند فاکتور مورد نیاز است:
-
ایجاد علاقه و تمایل ذهنی
-
عملکرد نرمال هورمون ها از جمله غده هیپوفیز
-
تستسترون کافی
-
ذخیره غنی خونی در آلت
علایم
در خانم ها یا آقایون
-
کمبود علاقه به برقراری رابطه جنسی
-
عدم توانایی در ایجاد حس برانگیختگی
-
احساس درد به هنگام برانگیختگی(که در خانم ها شایع تر است)
-
ناباروری
در آقایون
-
عدم توانایی در نعوذ
-
عدم توانایی در حفط نعوذ برای برقراری رابطه جنسی
-
تاخیر در انزال و یا عدم وجود انزال علیرغم وجود محرک های کافی
-
عدم توانایی در کنترل و زمانبندی انزال
در خانم ها
-
ناتوانایی در آزاد کردن عضلات واژینال به منظور پذیرش آمیزش
-
کمبود میزان ترشحات روان کننده قبل و در حین برقراری رابطه جنسی
-
ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی زنانه
دلایل
این بیماری می تواند از آغاز و یا پس از تجربه ی دوره ای معین در فرد ایجاد شود. ممکن است به مرور زمان بر شدت آن افزوده شود و یا ممکن است به طور ناگهانی ایجاد شده و خود را به شکل ضعف کلی و یا جزئی جنسی نشان دهد. دلایل بیماری می تواند عوامل مختلف جسمی، روانی و یا هر دو باشد.
(مانند افسردگی، احساس ترس و گناه، وجود
آسیب های جنسی در گذشته و غیره) باشد. دلایل رایج ضعف جنسی
-
استفاده از داروهای خاص به ویژه داروهای ضد افسردگی
-
استعمال دخانیات
-
فشارخون بالا
-
اختلالات هورمونی که به واسطه بیماری هایی نظیر دیابت، زخم کبد، که بیشتر در الکلی ها بوجود می آید.
-
مشکلاتی در مورد گردش خون، تصلب شرائین، کم خونی و جراحی های عروقی
-
مشکلات عصب شناختی از جمله وجود بیماری های مختلف، آسیب های بدنی، جراحت
-
مشکلات مربوط به دستگاه ادراری از جمله درآودن پروستات و یا پرتودرمانی
-
کاشت آلت و یا جایگزین سازی آن که به طور مناسب واکنش نشان ندهد
-
افسردگی، اضطراب، خستگی، استرس، ترس، شکست
-
داروهای روان گردان، الکل
-
مشکلات روانی قدیمی
پیشگیری
والدین باید بدانند که از همان آغاز باید در مورد مسائل جنسی با کودکان خود دقیق و صادق برخورد کنند. این امر سبب می شود که آنها در بزرگسالی دچار مشکلاتی نظیر اضطراب و عادات ناپسند احساسی نشوند.
درمان
به هر
حال پزشکان شیوه های درمانی متفاوتی را برای از بین بردن این
بیماری در نظر دارند که بسته به آزمایش های گوناگون و شدت بیماری
انواع مختلف آنرا تجویز میکنند. در این میان بیمار وظیفه دارد که
تاریخچه کلی بیماری خود را برای پزشک خود شرح داده و هم خانم و هم
آقا مورد معاینه پزشک قرار بگیرند.
نوع
درمان بر اساس دلیل ایجاد ضعف جنسی معین می گردد. دلایل ارگانیک که
قابل معاینه می باشند، هم از طریق دارو و هم از طریق جراحی قابل
درمان می باشند. از جمله دارو هایی که اثر بسزایی دارند می توان به
ویاگرا اشاره کرد. این دارو جریان خون را در رگ ها افزایش می دهد و
سبب می شود که خونی که در آلت جریان دارد نیز چرخه تند تری را پیدا
کند. آقایونی که از داروی های قلب استفاده می کنند و یا مبتلا به
بیماری هایی در زمینه تصلب شرائین هستند باید در مصرف این دارو
احتیاط کرده و قبل از مصرف حتماً با پزشک خود مشورت کنند. کمبود
تستسترون و استروژن نیز با قرص ها و کرم های موضعی قابل درمان می
باشند.
تحریک
ذهنی و سایر شیوه های تمرکز روانی نیز می توانند اثر بسزایی در
پروسه تسریع درمان ضعف جنسی بر روی بیماران داشته باشند.
برخی
از زوجین نیز باید با هم در کلاس های مشاوره شرکت کنند تا به مشکل
اصلی خود پی ببرند. برای از میان برداشتن اضطراب، ترس، استرس و
تمایل به بازداری احساسات نیز با چند جلسه مشاوره قابل حل خواهد
بود. برخی از انواع ضعف های جنسی نیز با دارو و یا جراحی قابل حل
نمی باشند. البته مصرف داروهای مختلف می توانند تا حدودی به افراد
کمک کرده و ضعف آنها را بهبود بخشد. در برخی موارد نادر ضعف جسمانی
سبب ایجاد ناباروری در مردان و نازایی در خانمها می شود.
ضعف
جنسی که به دلیل ترس از ابتلا به بیماری های ناخواسته جنسی ایجاد
میشود باید از مواد محافظ در رابطه جنسی استفاده شود. در این موارد
استفاده از مشروبات الکلی به شدت منع می گردد.
اگر
این مشکل جدی و دائمی باشد باید حتماً با یک متخصص مشورت کنید.
ضعف
دائمی جنسی می تواند آستانه ای برای بروز بیماری های دیگر نظیر
افسردگی باشد. همچنین مشکلاتی را میان زوجین بوجود آورده و سبب
جدایی آنها هم میشود
